yşarat

[yşa:rat]

  1. Içki duýgyny aňlatmak üçin edilýän ýüz, göz, el we ş. m. hereketi, üm.

    • Ajap gapdalynda ejediniň bardygyny Baýrama yşarat bilen düşündirdi. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

    • Sapanyň işaraty bilen ol galan suwy hem çukanaga guýdy. (N. Esenmyradow, Ýaş naturalist)

  2. Dialektal söz seret ýigrenji

    • Bar gid-ä, yşarat!