wekil

[weki:l]

  1. Biriniň bähbidini göz öňünde tutýan, biriniň garaýşyny beýan edýän, ynanylan adam.

    • Bular Daşhowuzdan, Marydan, Çärjewden gelen wekillerdi. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Wekil onuň adyny bloknotyna aýratyn bellik etdi. (J. Akyýew, Hekaýalar)

  2. Bir halkyň, ýurduň bähbidi üçin işi, döredijiligi bilen özüni tanadan adam.

    • Kemine zähmetkeş halkyň wekilidir. («Edebiýat»)