uçramak işlik

  1. Duş gelmek, duşmak, sataşmak.

  2. Duçar bolmak, sezewar bolmak, sataşmak, ýolukmak.

    • Bu biçäre bir bela uçran bolara çemeli. («Mydam Taýýar» gazeti)

    • Üsti açyk harabalarda bularyň hemmesi öýken keseline uçrar. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)