taplamak1 işlik

[ta:plamak]

  1. Gyzdyryp ýenjip ýüz çykarmak, ýiteltmek (pyçak, pil we ş. m. hakda).

    • Ol şol wagtlar orak dişemek, pil kätmen ýaly gurallary taplamak hem-de kem-käs ýerlerini bejermegi başarýardy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

    • Betbagt ussa meniň kätmenimi taplaman, elime berdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  2. Metal önümlerini gaty, berk etmek üçin gyzardagada suwa sokup, tiz sowatmak, suw bermek.

taplamak2 işlik

[ta:plamak]

Taba getirmek (ýer hakda).

  • Suw tutan ýerlerimiz hem wagtynda taplamaz. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)