täç

  1. Adam bedeninde bolýan garagoňur reňkli hal.

    • Hartäjiň, ak ýüzüniň gyzaryp duran ýaňaklarynyň sagynda täç bardy. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

  2. Häkimlik simwoly hökmünde monarhyň geýýän bezegli baş geýimi.

    • Ol täç geýjek gününi hem çendan hyýalyna getirýärdi. (Aýbek, Nowaýy)

Ýazuw düzgüni

Çekimlisi uzyn aýdylýandygy üçin çekimli ses bilen başlanýan goşulma ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem täç - täjim, täjiň.


Duş gelýän formalary
  • täje
  • täji
  • täjidi
  • täjim
  • täjimi
  • täjin
  • täjinde
  • täjinden
  • täjindäki
  • täjine
  • täjini
  • täjiniň
  • täjiň
  • täçde
  • täçdir
  • täçler
  • täçleri
  • täçlerini
  • täçleriň
  • täçli
  • täçlimi