ruhlanmak işlik

[ru:hlanmak]

Keýpi göterilmek, ruhy göterilmek ylham almak, janlanmak.

  • Meni zähmetim, senetim gün-günden ruhlandyrýardy. (G. Muhtarow, G. Seýitliýew, Çopan ogly)

  • Goý esgerler joşsun hem-de ruhlansyn. (Şekspir, Otello)


Duş gelýän formalary
  • ruhlanan
  • ruhlanandygyny
  • ruhlandy
  • ruhlanmagyň
  • ruhlanmak
  • ruhlanmaklaryny
  • ruhlansyn
  • ruhlanyp
  • ruhlanýar