[peýda:lanmak]
Öz geregiňe ulanyp, haýyrlanyp bilmek, işletmek (gural, esbap, maşyn we ş. m. barada).
Eger biz nebit skwajynalaryny iň soňky müşkinçilge çenli peýdalanmak, onda planymyzy dolduryp bilmeris. (B. Dürliýew, Ilkinji gün)
Gel, gowusy men gyssanmaýyn, ýagmyrdan peýdalanaýyn. («Sowet edebiýaty» žurnaly)
Bir zatdan özüňe peýda, haýyr, nep görmek, düşewünt gazanmak.
Öz ýerinde ulanyp bilmek.
Şahyr öz eserlerinde satirany örän täsirli, ýiti ýarag hökmünde ussatlyk bilen peýdalandy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)