oýun

  1. Oýnalýan zatlaryň görnüşi, ýoly.

    • Olar ör oýunlarynyň gyzgalaňy bilen daş töwerekden gopgun tursa-da duýmaýarlar. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

    • Oýun bir, maza iki. (nakyl)

  2. Teatr Sahnada oýnalýan tomaşa, spektakl.

    • Men dün «Zöhre-Tahyr» oýnuny gördüm.

  3. Degişme, bälçireşme.

    • Size oýun gerek. («Bahar»)

    • Seniň çynyňmy ýa-da oýun edýärmiň. (G. Muhtarow, G. Seýitliýew, Çopanogly)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli sese başlanýan goşulma goşulanda, ikinji bogundaky dar u çekimlisi düşürilip ýazylýar. Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem oýun - oýnum, oýnuň, oýny.

başyňa oýun getirmek

Her hili aldawlara duçar etmek, her hili pyrryldak etmek.

oýun götermek

Degişmede gaty görmezligi başarmak, oýna çydamak.

  • Edilen oýny götermek.

oýunlyga salmak

Degişmä salyp diýjegiňi diýmek, aýtjagyňy aýtmak.

  • Agronom oýunlyga salyp, bu ikisine degdi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)