oýan-buýan

[oýa:n-buýa:n]

  1. Eýläk-beýläk, ol tarapa-bu tarapa.

    • Şol ýerde biraz durup. Oýan, buýan garadym. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

  2. Ol-bu, ol zat-bul zat.

    • Bir salym oýan-buýan, durmuş-dünýä gürrüňünden söz açyp, gürleşip oturdylar. (A. Gowşudow, Eserler)