nobur

[no:bur]

Oba hojalyga degişli Täze gazylan uly ýap.

  • Mele suw nobury dolabara edip çaýkanyp ýatyrdy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  • Öýlerine gaýtmak, aralykdaky noburyň içinden geçmek ýadyna düşüp, gorkusyndan reňki duw ak boldy. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

  • Ol dogry gitmedi, gyýalak gitdi. Uzakda bolmadyk nobura ýetdi. («Sowet edebiýati» žurnaly)