namart

[na:ma:rt]

Bigaýrat, gorkak, bolgusyz.

  • Häzirki ýaly aýgytly minutda gorkyny, howatyry diňe namartlar agzap biler. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  • Namart asgyn ger her ýerde, Ýow gün özün salar derde. (Nury Annagylyç, Saýlanan eserler)

  • Namart aş üstünde arlar. (nakyl)

  • Mert özünden görer, namart -- ýoldaşyndan. (nakyl)

  • Namarda zar bolandan, gara derýa gark bol. (nakyl)

  • Assa gaçan -- namart. (nakyl)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem namart - namardy.