mahsus

[mahsu:s]

Muwapyk, has degişli (bolan).

  • Ertekileriň özüne mahsus bolan başlanyşy bolýar. («Edebiýat»)

  • Her bir ýaragyň özüne mahsus atyşhanalar döredipdirler. (A. Gowşudow, Eserler)

  • Pelwert jülgesi sol pasla mahsus bolan adaty joşgunly zähmet durmuşy bilen ýaşardy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Moskwalylar türkmen wekillerini mahsus bolan çyn ýürekdeşlik bilen gutladylar. («Mydam Taýýar» gazeti)