maglumat at

[maglu:ma:t]

  1. Bir zat hakda habar.

    • Pökgen, Çary aganyň maglumatyny diňländen soň, azajyk pikirlenip oturdy. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

    • Şägirdi kanagatlandyrmak üçin operator oňa giň maglumat bermäge mejbur boldy. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

  2. Bir iş barada bolan material.

    • Ol gerekli maglumatlary tapmak ugrunda meşguldy. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Onda kän gymmatly taryhy maglumatlar bar. (Gadymy Dünýä Taryhy)

    • Ol penjeginiň kisesinden eplem-eplem bolşup duran kagyzlaryň onlarçasyny çykaryp, nähilidir, bir maglumat gözläp otyr ekeni. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

  3. Aň-düşünje bilim.