kepillik

[kepi:llik]

Biriniň etmeli işi hakynda öz üstüňe alynýan jogapkärlik ýagdaýy, zamunlyk.

  • Prawleniýe çlenlerinden biri şaýatlyk kepilligini berenden soň, ony kolhoza götermeli edildi. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem kepillik - kepilligi.