kepil

[kepi:l]

  1. Biri hakda güman edilýän jogapkärlige boýun boluş, zamun.

    • Kemi ýok, kepil bolaryn. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Biriniň etmeli işini eder ýa-da bir iş ýerine ýeter diýip boýun boluş.

    • Öňünden ýaýradylan reklama kitabyň satylyp gutaryljagyna kepil boljakdy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)