küpürsemek kü‧pür‧se‧mek işlik

  1. Boş, ýumşak halda bolmak (ýer, ýel we ş. m. hakda).

    • Kätmen uran ýeri küpürsäp ýatyr. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)

    • Şol aňňat alty aý ozal küpürsäp ýatan meýdandy. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

    • Awtomaşynlar küpürsäp duran gum depelerine dyrmaşdylar. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Göçme manyda Hyjuwly geplemek, çalt-çalt gödek, tagaşyksyz hereket, etmek.

    • Agzyna gelenini urup küpürsäp, dumly-duşy jenaýat bilen doldurdy. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

    • Men muňa düýbünden garşy! -- diýip, Gyzyl aga küpürsäp ýerinden turdy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)


Duş gelýän formalary
  • küpürsemesi
  • küpürseýän
  • küpürsäp
  • küpürsärdi