[kö:rlük]
Gözüň kör bolmaklyk, görmekden galmaklyk ýagdaýy, görüş organyndan mahrumlyk.
Körlük bilen öwrenişen Annagül sessiz aglady. («Sowet edebiýaty» žurnaly)
Göçme manyda Sowatsyzlyk, nadanlyk.
Sapa, okuwsyzlyk -- körlükdir. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)
Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.
Meselem körlük - körlügi.