kör

[kö:r]

Göreçden galan, görmek ukybyndan mahrum bolan, gözi hiç zat görmeýän.

  • Bir ker, bir kör, bir ýalaňaç -- üçüsi ýoldaş bolupdyr. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)

  • Mynasypmy, dälmi satdylar köre, Gül ýaly gyzlary har eden kanun. (N. Pomma, Saýlanan eserler)

  • Ker eşidenini biler, kör -- tutanyny. (nakyl)

  • Hemsaýaň kör bolsa, gözüňi gyparak. (nakyl)

  • Körüň bar bileni iki gözi. (nakyl)

  • Kör hasasyn bir aldyr. (nakyl)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem kör - körüm, körüň.

işi kör etmek

seret

  • Seniň çakylygyňy eşidip, gyssagly işlerimi-de kör edil geldim. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

kör bol

Näme bolsaň şol bol, saňa geregi-de şol.

  • Biz hem saňa buýrup bilmesek, kör bolaly. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

kör galmak

Sowatsyz galmak, okuwsyz galmak.

  • Emma sen, Muhammet, okamadyň, kör galdyň. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

kör keýp bolmak

seret keýp

  • Esen kör keýp bolup, yzyna döndi. («Pioner» žurnaly)

kör köpüksizlik

seret köpük

  • Agşamlary, ýatak ýeriňe köwleneňok öýe getirýän kör köpügiň ýok. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  • Körüň eline büre düşen ýaly etmek -- mäkäm saklamak, pugta tutmak, sypdyrman saklamak.

näme (nä) körüň bar

seret näme

  • Şunuň ýaly entäp nä körüň bar diýsene! (N. W. Gogol, Eserler)

şowa kör

seret şowa