köne-sana

[kö:ne-sa:na]

Ser. Köne-küşül.

  • Bu asyl köne-sanasyndan el çekmän geçjek. (A. Gowşudow, Eserler)

  • Köne-sana setirlerden soguryp, Ýüzläp goşgy ýazdy gijeler ýatman. (D. Agamämmedow, Goşgular we Pýesalar)