kök1

  1. Bot. Ösümligiň ýer astyndaky ýokumly iýmitler alýan bölegi, damary.

    • Gumdaky ösümlikleriň pürlerinden, köklerinden gerbarilik ýygnadylar. («Mydam Taýýar» gazeti)

    • Toprak suwy özüne endigan siňdirip gowaça köklerine ýetirýar. («Bahar»)

  2. Dişiň, saçyň bedeniň içinde ýerleşen bölegi.

    • Azy dişleriň köki iki bolýar.

  3. Tikmezden öň çekilen sapak, arasy açyk-açyk edilip tikilen tikin.

    • Ýüzüne ýogyn sapaklar bilen kök atylyp, küşdüň öýleri çekilipdir. (A. Gowşudow, Eserler)

    • Petr çakgyjygyny çykaryp haltanyň agzyna kök atylan sapaklaryny kesmäge başlady. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

  4. Iki zady biri-birine berkitmek üçin çig hamdan edilen sapak.

    • Tärimiň kökleri gyrlypdyr.

  5. Göçme manyda Bir zadyň dörän, başlanýan ýeri, düýbi.

    • Köne urp -- adatyň kökün kesip taşlaýar. (N. Pomma, Saýlanan eserler)

  6. Matematika Derejä göterilende täze bir san berýän ululyk.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem kök - köküm, köküň.

kök urmak

  1. Düýp tutmak, kök ýaýratmak, düýp almak.

  2. Ymykly ýerleşip galmak mäkäm ýerleşmek, ornaşmak.

    • Men ýürekde döräp, ýürekde kök uran söýgä ynanýaryn. (N. Jumaýew, Ak Derek)

köküni ýolmak

Köki-damary bilen ýok etmek, bütinleý ýok etmek.

kök2

Wagty hoş, gurgun, keýpli, şadyýan, mes.

  • Onuň keýpi kök, ökçesi ýeňildi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  • Gandymyň keýpi kökdi. («Pioner» žurnaly)

  • Hoş geldiň, sapa geldiň, dostum! Gurgunmysyň? Kökmüsiň? Bu ýerler nire, sen nire. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem kök - köküm, köküň.