kän1

  1. seret köp

  2. Birnäçe, ençeme.

    • Bir ýylyň içinde kän işler gördi. (Mollamurt, Saýlanan eserler)

    • Kän ýyllar elden-ele geçip, okalan bolara çemeli. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

kän2

Könelişen söz Tebigy ýerasty baýlygy bolan ýer, gymmatbaha daşlar, metallar bolan ýer.