janserek

[ja:nserek]

Özüni ýitiren, näme etjegini bilmän aljyrap ýören, aljyraňňy, çaşgyn.

  • Adam bary janserekdi. (K. Gurbannepesow, Goşgular We Poemalar)

  • Ol iki arada janserek bolup garaşdy. (B. Seýtäkow, Doganlar)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem janserek - janseregi.