inçeltmek işlik

[i:nçeltmek]

  1. Bir zady ýonup, rendeläp we ş. m. ýol bilen inçe hala getirmek.

    • Ussa tamdyranyň sapyny birneme inçeltjek bolup, aýna bilen gyryp başlady.

  2. Horlatmak, arryklatmak.

    • Ol inçekeseliň ýaş organizmi inçeldip aljagyny hem unutmaýardy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -ýär goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem inçeltmek - inçeldýär, inçelder, inçeldipdir.