işmek işlik

[i:şmek]

Ýüp, ýüplük we ş. m. zatlaryň dinini, taryny birikdirip berkitmek, sapaga, tanapa öwürmek, bükdürmek, towlap ýüp, sapak etmek.

  • Pälwan bir ýüpüň ujuny işip otyr. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  • Olaryň biri çöpür darap, pişge edip ýetişdirýär, biri hem eliniň aldygyna haýdap ýüp işýär. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  • Günde bir bolgusyz hokga çykaryp, «Çemmer işýärsiňiz düýe çökerip». («Sowet edebiýaty» žurnaly)


Duş gelýän formalary
  • işdi
  • işdigi
  • işdigine
  • işdigini
  • işdir
  • işem
  • işen
  • işeri
  • işerine
  • işerli
  • işip
  • işiň
  • işjegiň
  • işjek
  • işme
  • işmegiň
  • işmek
  • işmeklik
  • işmeli
  • işmesi
  • işmesini
  • işmeýändigi
  • işmäge
  • işse
  • işýär
  • işýärdi
  • işýärsiňiz