işgär

[i:şgär]

  1. Işleýän, zähmet çekýän adam.

    • Bu ýerde ol özüniň oňat işgärdigini derrew subut edýär. («Edebiýat»)

    • Gurluşyga işgärler geldiler. («Sowet Türkmenstanyň aýallary» žurnaly)

  2. Zähmetiň bir pudagynda işleýän adam.

    • Ýeke boýdaş däl, men siziň hemmäňiziň ylmy işgär bolup ýetişmegiňizi arzuw edýärin. (G. Muhtarow, G. Seýitliýew, Bagbanyň gyzy)

    • Sungat işgäri.


Duş gelýän formalary
  • işgärde
  • işgärden
  • işgärdiginden
  • işgärdigini
  • işgärdir
  • işgäre
  • işgärem
  • işgäri
  • işgäri-de
  • işgäridi
  • işgäridir
  • işgärimi
  • işgärinden
  • işgärine
  • işgärini
  • işgäriniň
  • işgäriň
  • işgäriňe
  • işgärler
  • işgärler-de
  • işgärlerde
  • işgärlerden
  • işgärlerdir
  • işgärlere
  • işgärleri
  • işgärleri-de
  • işgärleridi
  • işgärleridir
  • işgärlerimiz
  • işgärlerimize
  • işgärlerimiziň
  • işgärlerin
  • işgärlerinde
  • işgärlerinden
  • işgärlerine
  • işgärlerini
  • işgärleriniň
  • işgärleriniňem
  • işgärleriň
  • işgärleriňe
  • işgärleriňem
  • işgärleriňi
  • işgärlige
  • işgärlik
  • işgärsiz