horlatmak işlik

[ho:rlatmak]

Jebir, sütem etdirmek, görgi gördürmek, ezýet berdirmek, gynatmak.

  • Duş gelip durmuş towuna, Gara horlatdyň özüňi. (Çary Aşyr, Poemalar)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -ýar goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem horlatmak - horladýar, horladar, horladypdyr.