hor

hor çekmek

seret horlamak1

  • Görse, ýoldaşy harmanyň kölegesinde arkan düşüp, hor çekip ýatyr. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

  • Ol az salymdan soň hor çekmäge başlady. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýanlar)

hor1 sypat

[ho:r]

  1. Sesimiz däl, arryk.

    • Bahar, sen syrkawlap dagy etdiňmi, ýüzüň ak tam-la, näme beýle hor?! (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

    • Tagan aga düýäniň üstünde ýegşerip oturan hor aýalyny gördi. (B. Soltannyýazow, Kümüş)

  2. Ýaşaýyşda iýmekden, geýmekden we maddy taýdan ýetmezçilik çekýän, garyplykda ýaşaýan.

    • Özüňiz bolsa dört adam, sen işlemeseň gaty hor bolarsyňyz! -- diýdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem hor - horum, horuň.

hor düşmek

Iýmekden, geýmekden we maddy ýagdaýdan ýetmezçilik çekip, garyp düşmek, garyp ýaşamak.

  • Emma bolmady! Barha hor düşdük. (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)

hor2

Aýdymly sazy bileleşip ýerine ýetirýän aýdymçylar topary, şonuň ýaly-da orkestr, aýdymçylar toplumy.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem hor - horum, horuň.