hilegär

[hi:legär]

Hilebazlykda tapawutlanýan, mekirlige ýüz uran, hilebaz, aldawçy, emelkeş.

  • Hilegärler girse goýun dersine, Gurt bolup topulgyn olaň sürsüne. (B. Kerbabaýew, Aýlar)

  • Bu hilegär sesi eşidip Gurban, ýoldaşlary bilen çekildi yza. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)