heňňam

[heňňa:m]

  1. Könelişen söz Döwran, döwür, durmuş.

    • Hakykatdan hem heňňam ýigdeldi, bütin oba ýigdeldi. (A. Gowşudow, Eserler)

  2. Göçme manyda Heň, häsiýet, gylyk.

    • Ine, bu ýaşuly ýene heňňamyna başlady. (A. Gowşudow, Eserler)

    • Ondan soň ýene-de köne heňňamyna başlady. («Edebiýat We Sungat» gazýeti)

Sözlükde tapmadyk sözüňizi bize hödürläň we biz onuň düşündirişini tapmaga synanyşarys.