hapa

  1. Arassa däl, tämiz däl, bulam-bujar, nejis, kirli.

    • Goçmyradyň aýaly jaýyny hapa saklamaýardy. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Kürümden çykan dek hapa ýüzleri, içeni bermeýär ygtyýar oňa. («Tokmak» žurnaly)

  2. Süpürilip toplanan, bir ýere üýşürilen taşlandy, galyndy, dargaşyp ýatan, galan-gaçan, gyýkyndy zatlar.

    • Ýel her näçe güýçli bolsa-da, ähli hapany öz ugry bilen äkidip bilmeýär. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

    • Süpürilip toplanan hapalary ýörite ýaşçiklere dökmeli.

  3. Ýuwundy, galyndy, dökündi.

  4. Kir, çyrşak.

  5. Erbet, ýaman, gödek.

    • Sen doňuz, haramzada -- diýip, hapa sögünçler bilen ýaman-ýaman sögýärdi. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

hapa bolmak

  1. Başga zatlar goşulyp, zaýa bolmak, hapalanmak.

    • Eger-de skwažina nebiti gum bilen ýa üýk bilen gatyşdyryp berýän bolsa, onda şujagaz nebit hapa bolardy. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

  2. Keýpiň bozulmak, gussa çekmek, gamlanmak, gaýgylanmak.

    • Ol Aman dagyny ýatlap, has hem hapa boldy. (B. Soltannyýazow, Kümüş)

hapa bulaşmak

  1. Üst-başyňy hapalamak, kir etmek.

  2. Erbet işe bulaşyp, biabraý bolmak.

    • Gör, hiç kim seniň hapaňa bulaşasy gelenok! (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)