hanlyk han‧lyk

[ha:nlyk]

  1. Hanyň käri, ýagdaýy.

    • Ol öz hanlygyny gazanmak üçin hiçbir wejeralykdan gaýdanok. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  2. Başynda han duran ýurt, häkim.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem hanlyk - hanlygy.

Duş gelýän formalary
  • hanlyga
  • hanlygam
  • hanlygy
  • hanlygyn
  • hanlygyna
  • hanlygynam
  • hanlygynda
  • hanlygyndaky
  • hanlygyndan
  • hanlygyny
  • hanlygynyň
  • hanlygyň
  • hanlygyňy
  • hanlykda
  • hanlykdaky
  • hanlykdan
  • hanlyklar
  • hanlyklara
  • hanlyklardan
  • hanlyklary
  • hanlyklaryna
  • hanlyklarynda
  • hanlyklaryndan
  • hanlyklaryny
  • hanlyklarynyň
  • hanlyklaryň
Sözlük geziji