hakykat

[haky:kat]

  1. Çyn, dogry, hakyky, hak.

    • Biri diýdi: -- Men onuň çyn hakykat daýysy. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

    • Onuň öleni hakykat, oňa hiç şek-şübhe ýok, indi Wepa bu dünýäde ýok. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  2. Hakyky bar bolan zatlar, adamlaryň ýaşaýşynyň obeýktiw şerti, reallyk, durmuş.

    • Eger düşünjeler hakykaty dogry suratlandyrýan bolsalar, olar diňe şonda dogrudyrlar. (S. N. Winogradow, A. F. Kuzmin, Logika)

    • Ine, hakykatyň öňünde özüni ýazykly edip, onuň tapan gürrüňi hem şu boldy. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)