hak1 at

  1. Çyn, dogry, hakykat, mamla.

    • Heý, gepiň hak çykan wagty boldymmy? (G. Kulyýew, Köpetdagyň Aňyrsynda)

    • Bu gürrüň hakmy, nähakmy, onçasy mälim däl. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  2. Tüýs, hakyky.

  3. Ygtyýar, hukuk.

    • Her bir adamynyň agaç çapmaga haky bar ekeni. (Orta Asyrlar Taryhy)

    • Öz söýgüsine wepadar, ykraryna berk, päk kalply bir söýgüli tapan bolsaň, meniň ol ara düşmäge hakym ýok. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  4. Hakykata laýyk gelýän, adalatly, ýerlikli, dogry.

    • Siziň ony urýanyňyzy kim hak diýip bilse, şol adamyny meniň ýanyma alyp geliň! (Myraly)

  5. Dini söz seret hudaý

    • Men onuň hojalyk işlerine gatyşmagymy bes etdim we onuň işlerini (özüni-de) haka tabşyrdym. (A. S. Puşkin, Saýlanan eserler)

hak gözünden eşitmek

seret göz

  • Hak gözünden eşitdiňmi? -- diýip, ol ýigide seretdi. («Sowet Türkmenistany» gazýeti)

hak öýüne barmak

Könelişen söz seret barmak

hak2 at

  1. Edilýän işe, çekilen zähmete tölenýän pul, aýlyk-günlük, muzd, töleg.

    • Olar talaban durup, goýun bakyp alan haklarynyň hem bir köpügini sowman, kakasyna getirip tabşyrardylar. (A. Gowşudow, Powestler We Hekaýalar)

    • Gowy işleseň, hakyňy hem artdyryn, geýim-gejim hem ederin. (G. Seýitliýew, G. Muhtarow, Çopan Ogly)

  2. Bölünişikde ýetýän paý, uluş, bölek.

    • Ol hemme zatdan hakyny aljak bolup, iki elini ýaryşdyryp işleýärdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

    • Mirasdan ýumruk ýetse-de hakyňy al. (nakyl)

  3. Alynmaly zat, öz zadyň, algy.

    • Ol hiç kim bilen höwesjeň gürleşmän, degşip-oýnaşman, birinde haky köýen ýaly sortdurylyp, gyşarylyp ýörýärdi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

    • Ala gargada hakym bolsa, gyş gelmese, ýaz geler. (nakyl)