haýyş

[ha:ýyş]

1. Bir zerurlygy, islegi kanagatlandyrmak barada birinden edilýän towakga, ýüz tutma.

   • Biziň saňa arzymyz bar, dogrusy, haýyşymyz bar! (B. Pürliýew, Ilkinji Gün)

   • Aýnanyň haýyşy, enäniň nalyşy ony wagtlaýyn köşetdi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly Ädim)

   • Ol meniň ähli haýyşlaryma -- Bolýar janym! -- diýip jogap berdi. (N. Pomma, Taýlak Hyzzyn)