[haýra:n]
Geň, täsin.
Munuň gönümel, sada, gepe çeper bolşuna haýran! (B. Kerbabaýew, Nebitdag)
Nepes aga şu işe haýran galyp durandyr. (Ata Salyh, Eserler)
Mawynyň agzyna gelişmeýän manyly sözlere Artyk haýran galdy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)
Birine ýa-da bir zada gaharyň gelip aýdylýan käýinç söz.
Bu haýrany näme üçin saklaýandyr öýdýärsiň! («Türkmen pýesalary»)
Nä derdiňe ýaratjak, Bu zyňyndy haýrany. («Mydam taýýar» gazeti)