hüjüm

  1. Duşmany ýok etmek, ony basmak maksady bileň goşunyň aktiw çozuşy, öňe edýän hereketi.

    • Hüjüm edip her tarapdan kän ýagy, Lenç edildi depeleriň topragy. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

  2. Bir maksat bilen edilýän hyjuwly hereket.

    • Ýöne size tarap güýçli hüjüm başlandy welin, oturyp bilmän gaýdyberdim. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

    • Dumly-duşdan Jully körüň üstüne hüjüm başlandy. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

psihik hüjüm

Sustuny basmak, dowla düşürmek üçin edilýän hüjüm.