gyjalat

[gyja:lat]

Birine bildirilýän igençli närazylyk, meçew, küşgüriş, gyjyt.

  • Indi mundan artyk gyjalata özümi goýmaryn. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

gyjalat bermek

Biriniň bir zat oňarmaýanlygy barada namysa deger ýaly söz aýtmak.

  • Ata öz dostuna gyjalat berdi. («Kolhoz Günleri»)

  • Aşyrdurdynyň özi hem ozan wagty gyjalat bermegi gowy görýärdi. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)