gubar

[guba:r]

  1. Çaň-tozan, ümür, duman.

    • Eneler bulut dek sessiz aglady, Asman gaşyn çytyp, gubar baglady. (A. Haýydow, Gök asman)

  2. Gözüň öňünde emele gelýän ümez.

    • Zordan görýän sizi häzir, Gubar inýär gözlerime. (Çary Aşyr, Poemalar)


Duş gelýän formalary
  • gubara
  • gubardy
  • gubarly
  • gubarsyz
  • gubary
  • gubarymyň