goçy

  1. Özüne göwni ýetýän, ýürekli, batyr.

    • Belki, onuň goçy oglundan tamasy bardyr. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

  2. Uly, ýetişen, kämil (adam).

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimsiz ses bilen başlanýan goşulma ýa-da söz goşulyp, ikinji bogundaky dar y çekimlisi gysga aýdylsa, onda ol dodaklandyrylyp u ýazylýar.

Meselem goçy - goçuda, goçular, goçusy.


Duş gelýän formalary
  • goça
  • goçam
  • goçular
  • goçulara
  • goçulardan
  • goçulary
  • goçularyna
  • goçularyň
  • goçulyk
  • goçyny
  • goçyň