garamat

[gara:mat]

Başga birine jogapkärlik, özge üçin ýazyk, günä, töhmet, garalyk.

  • Ölse garamatyny men çekeýin. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  • Sen bir uly gyz, men bolsam bir garry adam. Iliň garamatyndan çekinmän duramok. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)