gülki

  1. Göwün hoşluk, içki guwanç, şatlyk sebäpli yzla-yzyna çykarylýan ses.

    • Onuň gülküsini beýlekiler hem alyp göterdiler. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

    • Kiçijik çagalaryň şatlykly gülküleri eşidilýärdi. («Pioner» žurnaly)

    • Gülkä gülmeseň, göwni galar. (nakyl)

  2. Göçme manyda Gözgülban, ile betnam, gülkünç, masgara.

    • Ile gülki, masgara, şalha-şalha donuňyz. (Ata Salyh, Saýlanan eserler)

    • Ile gülki bolup durmak.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimsiz ses bilen başlanýan goşulma ýa-da söz goşulyp, ikinji bogundaky dar i çekimlisi gysga aýdylsa, onda ol dodaklandyrylyp ü ýazylýar.

Meselem gülki - gülküde, gülküler, gülküsi.