gön

[gö:n]

Aýakgap we ş. m. tikmek üçin işlenen ham, deri.

  • Mary şäherindäki gön ýuwulýan zawodlara ekskursiýalara gidipdiler. («Mydam Taýýar» gazeti)

  • Olar Ýewropa bazarlaryna gant, ýag, gön we başga harytlar iberdiler. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)

  • Gönden her hili aýakgap tikilýär.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem gön - gönüm, gönüň.