göh

[gö:h]

Keýp.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem göh - göhüm, göhüň.

göhi gelmek

Keýpi gelmek, şatlanmak.

  • Bu duşuşyga Potdynyň nähili göhi gelse-de, adamçylygy öz häsiýetinden ileri tutdy. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

  • Şeýle bir bolmasy waka bolaýsa, ondan soň obanyň gepçi aýallarynyň göhi gelýär. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

  • Birleri meselä has aýdyň göz ýetirip, dogruçyl çözüji bolýar.