etmek işlik

  1. Bir işi amala aşyrmak, ýüze çykarmak, ýerine ýetirmek.

    • Men hem, keýigim, seniň edýän işiňi oňaraňok diýemok! (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

    • Kelew, ketekçi onuň aýdyşy ýaly etdi. (N. Pomma, Egri eýikmez)

    • Seniň eden pyssy-pyjurlygyň zerarly bolsa men ýaýak astynda galmaly. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Bu işleri onuň özi etdi.

  2. Kömekçi işlik funksiýasynda: ysnyşyp gelýän isimleriniň manysy bilen baglanyşykly hereketi aňladýar.

    • Subut etmek.

    • Mejbur etmek.

    • Hyzmat etmek.

    • Gulluk etmek.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -ýär goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem etmek - edýär, eder, edipdir.