ertirlik

[erti:rlik]

  1. Ertir nahary, ertir bilen, ir bilen iýilýän nahar.

    • Onýança Narjan apa ertirlik bişirip, olary çagyrdy. (B. Seýtäkow, Gyz salgydy)

    • Merdanyň garry enesi ertirlik taýýarlady. (N. Geldiýew, Ilkinji sowgat)

    • Onuň özi üçin taýýarlanyp goýlan ertirlik bugaryp durdy. (A. Gowşudow, Saýlanan eserler)

  2. Ertir üçin, ertire gerek bolan (zat).

    • Ol şu günlügini tapsa, ertirligini gaýgy etmezdi. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem ertirlik - ertirligi.

ertirlik edinmek

Ertirlik nahary iýmek.

  • Ertirlik edindiler. («Sowet edebiýaty» žurnaly)


Duş gelýän formalary
  • ertirligi
  • ertirliginde
  • ertirligine
  • ertirligini
  • ertirliginiň
  • ertirligiň
  • ertirligiňi
  • ertirligiňizi
  • ertirlikden
  • ertirlikler
  • ertirliklerde
  • ertirlikleriň