ertirki

[erti:rki]

  1. Şu günüň yzyndan gelýän gündäki, ertir boljak; geljek wagtdaky, geljekdäki.

    • Biz ertirki sapaklarymyza taýýarlandyk.

  2. Günüň başlanýan wagtyndaky, ir wagtdaky, irki.

    • Gyz ertirki gelen tarapyna äňeden ýaly etdi. (B. Gurbanow, Duşuşyk)

    • Olaryň birnäçesi ertirki geýip giden ädiklerini giçlik ellerine alyp, aýak ýalaňaç gelýär. («Tokmak» žurnaly)

    • Aýaz ertirkä garanda has güýjäpdi. (N. B. Gogol, Saýlanan eserler)

ertirki guýrukdan bu günki öýken ýagşy!

Gerek zadyň hil taýyndan oňat bolmadyk häzirkisi bilen kanagatlanmaklyk, nesýeden nagt ýagşy.


Duş gelýän formalary
  • ertirkije
  • ertirkimizdir
  • ertirkisi
  • ertirkä