elhenç

  1. Gorkuly, gorkunç, howply.

    • Ol günleri bu günler ýada düşürmek-de elhenç bolup galdy. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

    • Näme üçin meniň düýşüme gowy zatlar girmän iň elhenç zatlar girýär. (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)

  2. Örän güýçli, gaty.

    • Potdan agzyna agaç salnan tilki ýaly, ernini gyşardyp, dişini goýberdi-de, elhenç gygyrdy. (N. Pomma, Egri eýikmez)

    • Şol wagtyň özünde köçeden bir elhenç we barha beterleşip barýan ses eşidildi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

    • Bäbek onuň ýüzüne elhenç çerrelip seretdi. (N. Saryhanow, Giýew)

    • Emma gyz elhenç titräp, ýumrugyny aýlady. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

  3. Örän erbet, ýaman, ýigrenç.

    • Elhenç garaňkydy. (A. P. Çehow, Saýlanan eserler)

    • Agzyndan çykýan goýy tüsse ony elhenç görkezýärdi. (A. S. Puşkin, Saýlanan eserler)

    • Eýsem, ene mähri elhençmi?! («Sowet edebiýaty» žurnaly)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem elhenç - elhenji.