eşitmek e‧şit‧mek işlik

Eşidiş organy arkaly kabul etmek, gulaga ilmek.

• Muny eşiden çagalar oýnuny taşlap, ýerli-ýerden oňa tarap eňdiler. (B. Gurbanow, Çarwa Mergeniň gürrüňi)

• Ýola ýakyn gelemde, Bir hümürdi eşitdim. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

• Onuň sesini eşiden badyna, onuň oňly adam däldigini bildi. (N. Pomma, Egri eýikmez)

• Öz sesini güýçli ýelde çala eşidýärdi. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

Eşidiş ukyby bolmak.

• Ol oňat eşidýär, emma sen oňat eşitmeýärsiň!

Bir habary, maglumaty bilmek.

• Çünki ol, Çernyşowyň öz ortýady bilen Mara baka öten gije çekilen habaryny eşidipdi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

• Men başga zat eşitdim. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

• Biziň şu ýerdedigimizi ol bir ýerden eşidip gelendir. («Görogly» eposy)

Diňlemek, gulak salmak.

• Saz eşitmek.

Jemagat öňünde bir zadyň anygyna ýetmek, bir işe garamak.

Aýdylan zady berkleşdirmek, tassyklamak.

• Eşidýärmiň, tizräk bol!