eşitmek işlik

  1. Eşidiş organy arkaly kabul etmek, gulaga ilmek.

    • Muny eşiden çagalar oýnuny taşlap, ýerli-ýerden oňa tarap eňdiler. (B. Gurbanow, Çarwa Mergeniň gürrüňi)

    • Ýola ýakyn gelemde, Bir hümürdi eşitdim. (A. Kekilow, Saýlanan eserler)

    • Onuň sesini eşiden badyna, onuň oňly adam däldigini bildi. (N. Pomma, Egri eýikmez)

    • Öz sesini güýçli ýelde çala eşidýärdi. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

  2. Eşidiş ukyby bolmak.

    • Ol oňat eşidýär, emma sen oňat eşitmeýärsiň!

  3. Bir habary, maglumaty bilmek.

    • Çünki ol, Çernyşowyň öz ortýady bilen Mara baka öten gije çekilen habaryny eşidipdi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Men başga zat eşitdim. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

    • Biziň şu ýerdedigimizi ol bir ýerden eşidip gelendir. («Görogly» eposy)

  4. Diňlemek, gulak salmak.

    • Saz eşitmek.

  5. Jemagat öňünde bir zadyň anygyna ýetmek, bir işe garamak.

  6. Aýdylan zady berkleşdirmek, tassyklamak.

    • Eşidýärmiň, tizräk bol!

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -ýär goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem eşitmek - eşidýär, eşider, eşidipdir.