eşik e‧şik

  1. Geýim, eginbaş, lybas.

    • Bu eşikler men halys irizdi. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

    • Durdy ýyly eşiklerini geýdi. (N. Jumaýew, Dört dogan)

    • Öz ebtiňe seret, eşigiňi ýylda bir gezek täzeläp bileňok. (A. Durdyýew, Han küýli)

    • Ol geýen eşigini, balagynyň uçguryny, çarygynyň bagyny oňarman süýräp, hopul-sopul gezerdi. (A. Durdyýew, Bagtly ýigit)

    • Sapa daşky eşiklerini geýip, köwşüni aýagyna gowallaň sokdy. (N. Esenmyradow, Ýaş naturalist)

  2. Bir zadyň üstüne ýapylýan zat, üst örtgi.

    • Bu atyň eşigine seret! (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

    • Bu garaja öýüň eşigi könelipdi.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem eşik - eşigi.

eşigi bitmek

Egin-eşik edinmek, abat eşikli bolmak.


Duş gelýän formalary
  • eşige
  • eşigem
  • eşigi
  • eşigi-de
  • eşigidir
  • eşigim
  • eşigimde
  • eşigimi
  • eşigimiz
  • eşigimize
  • eşigimizi
  • eşigimiň
  • eşigin
  • eşiginde
  • eşigindedi
  • eşiginden
  • eşigindäki
  • eşigine
  • eşigini
  • eşiginiň
  • eşiginiňem
  • eşigiň
  • eşigiňden
  • eşigiňe
  • eşigiňi
  • eşigiňiz
  • eşikde
  • eşikden
  • eşikdir
  • eşikdäki
  • eşikler
  • eşiklerde
  • eşiklerden
  • eşiklerdi
  • eşiklerdäki
  • eşiklere
  • eşiklerem
  • eşikleri
  • eşikleri-de
  • eşikleridi
  • eşiklerimem
  • eşiklerimi
  • eşiklerimizde
  • eşiklerimize
  • eşiklerimizi
  • eşiklerimiziň
  • eşiklerinde
  • eşiklerinden
  • eşiklerindäki
  • eşiklerine
  • eşiklerini
  • eşikleriniň
  • eşikleriň
  • eşikleriňem
  • eşikleriňi
  • eşikleriňizdäki
  • eşikleriňizi
  • eşikli
  • eşiklik
  • eşiklilerden
  • eşiklileri
  • eşikliniň
  • eşiksiz
  • eşiksizlik