eýmenmek eý‧men‧mek işlik

Birinden ýa-da bir zatdan gorkmak, çekinmek, ätiýaç etmek, heder etmek, üýşenmek.

  • Ynanmaz ol kişi, görmese gözi, Eýmenip olardan çekmedi sözi. (A. Kekilow, Söýgi)

  • Emma Jonnuk batyryň ondan tüýi eýmenmändir goşuny. (A. S. Puşkin, Saýlanan eserler)

  • Rejep öz garşysyna çykaryljak pälwandan eýmenmeýärdi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Sizden Görogly çigit ýaly hem eýmenmäz. («Görogly» eposy)


Duş gelýän formalary
  • eýmendi
  • eýmendim
  • eýmenen
  • eýmenendigini
  • eýmenerdi
  • eýmenerdiler
  • eýmenip
  • eýmenipdiler
  • eýmeniň
  • eýmenjekmi
  • eýmenme
  • eýmenmedi
  • eýmenmedigini
  • eýmenmek
  • eýmenmez
  • eýmenmeýärdi
  • eýmenmän
  • eýmenmändir
  • eýmenmänem
  • eýmensin
  • eýmenýän
  • eýmenýändigi
  • eýmenýändigini
  • eýmenýänler
  • eýmenýärdi
  • eýmenýärin